تلاش کردن شان را متوقف می سازند(ارنست همینگوی)

زندگی احمد حامی

گروه «علمی - پژوهشی» ایسنا با هدف تجلیل از جایگاه علمی این استاد فقید فرازهایی از زندگی و تلاش‌های علمی وی را مرور کرده است:

استاداحمد حامی، در سال 1286 هجری شمسی در یکی از محلات قدیمی تهران متولد شد وپس از طی تحصیلات ابتدایی در مدارس توفیق و حسینیه، تحصیلات متوسطه خود رادر دبیرستان دارالفنون به پایان رساند و با موفقیت در آزمون اعزام بهخارج، جزو نخستین گروه از دانشجویان ایرانی در سال 1308 راهی برلین شد.

ویحدود یک سال بعد، بنا به‌دلایلی، به تهران بازگشت و سپس عازم سوییس شد وتوانست دکترای مهندسی راه و ساختمان را از پلی تکنیک زوریخ، دریافت کند. در واقع، استاد حامی، نخستین ایرانی بود که موفق شد بین دانشجویان سایرکشورها، رشته راه و ساختمان را با درجه ممتاز به پایان رساند و به دریافتجایزه ویژه‌ این دانشگاه، نایل شود.

عشق بی پایان استاد به ایرانو آگاهی ایشان از نیاز کشور به افراد تحصیل کرده، موجب شد که در سال 1315،به ایران باز گردد و همزمان با خدمت نظام وظیفه، به ‌عنوان رییس راه استاندر وزارت راه شروع به کار کند.

مهندس حامی، در آن زمان همچنین بهتدریس در دانشکده فنی دانشگاه تهران که به‌ عنوان نخستین دانشکده مهندسیایران، در طبقه فوقانی درالفنون مستقر بود نیز می‌پرداخت و از جمله بانیاناحداث دانشکده در محل کنونی بود.

استاد حامی، در کنار 46 سالتدریس مداوم در دانشکده فنی دانشگاه تهران، در سایر دانشگاه‌ها از جملهدانشگاه امیرکبیر، دانشکده فنی دانشگاه تبریز و دانشگاه فارابی اصفهان نیزبه تربیت دانشجویان و مهندسان کشور همت گمارد.

شخصیت چند بعدیاستاد، این امکان را به ایشان می‌داد که علاوه بر امور دانشگاهی، به اموراجرایی نیز بپردازد. از این رو، مسؤولیت‌هایی نظیر مدیریت اداره ارتباطاتدر سازمان برنامه، مدیریت کل راه‌ها در وزارت راه و معاونت فنی وزارت،مشارکت در بسیاری از طرح‌های عمرانی از جمله راه آهن میانه و شاهرود ـ کهاز شاهکارهای مهندسی ایران می‌باشد ـ را برعهده گرفته و در کنار آن،همکاری نزدیکی با مرکز مطالعات سیاسی وزارت امور خارجه و سازمان برنامه وبودجه ـ در تدوین مقررات و مشخصات فنی ـ داشت و ایجاد مرکز تحقیقاتساختمان و مسکن مشارکت فعالی را اعمال کرد.

سمت وی در مرکزتحقیقات ساختمان و مسکن، مشاور عالی ساختمان و مصالح ساختمانی بوده و دربنیانگذاری سازمان برنامه و بودجه سابق (سازمان مدیریت و برنامه ریزیفعلی) نیز همکاری تاثیرگذاری داشته است.

همکاری و مشارکت استادحامی در ساخت و راه اندازی بسیاری از راه ها، پل ها، راه‌های آهن، فرودگاهها و بنادر کشور و تسلط وی به راه‌های کشور به حدی بود که ایشان را «پدرراههای ایران» نامیده‌اند.

استاد، علاوه بر این، بارها پیشنهادپست وزارت راه را به علت علاقه وافر به تدریس، رد کرد. مجموعه ویژگی‌هایمنحصر به ‌فرد استاد احمد حامی، او را به ‌عنوان یکی از ارکان تاریخمهندسی کشور مطرح می‌کند و همچنین اطلاعات بسیار دقیق استاد از خصوصیاتزمین‌شناختی و جغرافیای مناطق مختلف ایران، این امکان را به ایشان داد کهبسیاری از معادن کشور از جمله معادن سیمان در جاجرود و آبگرم، معدن ماسه‌سیلیسی در فیروز کوه، معدن قیر معدنی در بهبهان و کانولن در جاجرود ومیانه را کشف کند.

زنده‌یاد مهندس حامی، علاوه بر تحقیق و بررسیپیرامون وضعیت خاک و معادن کشور، مطالعات گسترده‌ای در زمینه‌ تاریخ تمدنو فرهنگ ایران انجام داد. مطالعاتی که به ارایه نظریاتی در مورد خط فارسی،ریشه تاریخی نام مناطق ایران، رد صحت حمله اسکندر مقدونی به ایران و نیزچگونگی انقراض سلسله‌ ساسانی انجامیده است.

مجموعه‌ی آثار مکتوباستاد، دامنه وسیعی از موضوعات را فرا می‌گیرد که از آن جمله، می‌توان بهکتاب‌های «مصالح ساختمانی»، «سیمان‌های طبیعی»، «نسوز»، «آسفالت گوگردی»، «راههای ایران در گذشته و آینده»، «روسازی آسفالتی خیابان‌های تهران»، «ماشین‌های متراکم‌کننده زمین‌های خرده سنگی»، «برآورد ساختمان‌ها»، «آب‌یابی، آب‌رسانی، آب‌یاری، آب‌سنجی در ایران باستان»، «سفر جنگی اسکندرمقدونی به درون ایران و هندوستان بزرگترین دروغ تاریخ است» و «هلنیسمدروغی بزرگ درباره فرهنگ ملتی کوچک» اشاره کرد.

از استاد حامیعلاوه بر آثار علمی تخصصی، تحقیقات و کتاب‌هایی نیز در زمینه‌های فرهنگی،ادبی و تاریخی به جای مانده که از جمله آنها می‌توان به کتاب‌های «خطفارسی»، «کیش مهر یا بغ مهر» و بسیاری دیگر اشاره کرد که تاکنون در مجموع،در شمارگانی بیش از 50 هزار نسخه به چاپ رسیده‌اند.

مهندس احمدحامی در کنار تالیفات و مقالات چاپ شده خود، تعداد قابل توجهی گزارش ومقاله منتشر نشده دارد که در بسیاری از آنها طرح‌‌‌های پیشنهادی مفیدی درزمینه مهندسی راه و ساختمان ارایه شده که کوتاه کردن راه شمال، نامناسببودن راه هراز، آباد کردن خوزستان و ... از آن جمله‌اند.

استادحامی، سرانجام پس از عمری تدریس و تلاش پیگیر در راه اعتلای ایران عزیز وخدمت به مردم در دهم بهمن‌ماه 1379 در گذشت و در بهشت ‌زهرا(س) به خاکسپرده شد.

گفتنی است؛ استاد حامی، حقوق مربوط به تمامی آثار خود را به دانشگاه تهران اهدا کرده است.

هیچ وقت نا امید نشو،  با اره کند هم میشه درخت رو برید.

همیشه از خوبیهای آدما برای خودت یه دیوار بساز،

 پس هر وقت در حقت بدی كردن فقط یه آجر از دیوار بردار.

 بی انصافیه اگه دیوار رو خراب كنی !!!!

آقاي امانت كه اينك در شهر ونكور كانادا سكونت دارد، از معماران نوپردازي است كه حتي اگر هيچ كاري غير از طراحي برج و ميدان آزادي انجام نداده بود، بازهم نامش در تاريخ معماري مدرن ايران جاودانه مي ماند. اما او در كارنامه خويش، كارهاي سترگ ديگري نيز دارد: طراحي ساختمان دانشگاه صنعتي شريف يا آريامهر سابق (۱۳۵۴)؛ ساختمان مركز صنايع دستي سابق و سازمان ميراث فرهنگي امروزي (كامل شده در سال ۱۳۶۳)؛ ساختمان سفارت ايران در پكن (كامل شده در سال ۱۳۶۲) و آثار ديگري كه در سال هاي دوري از وطن و در كشورهاي مختلف جهان ساخته شده اند.
خود امانت می گوید : شهياد طوري طراحي شده كه معطوف به حقيقت، جوهره و عمق فرهنگ ايران است. يعني با توجه به آنچه كه در طول تاريخ بر سر ايران رفته و عظمتي كه در تاريخ اين كشور هست، ساخته شده. درست است كه اين كار در زماني انجام شد كه يك وضع سياسي ديگري در ايران حكمفرما بود، اما وقتي من آن را طراحي كردم به تمام دوره هاي تاريخي و به آينده ايران فكر مي كردم؛ نه به آن وضع سياسي خاص.

البته اصلا فكر نمي كردم كه شهياد اين طور در دل مردم ايران نفوذ كند. شهياد درست مثل بچه اي بود كه شما به دنيا مي آوريد و نمي دانيد كه او در آينده چگونه خواهد شد. اين بچه بزرگ مي شود و زندگي مخصوص به خودش را پيدا مي كند كه ديگر در اختيار شما نيست. شهياد هم همين طور شد و فكر مي كنم به اين خاطر در دل مردم جا باز كرد كه خيلي ايراني است و جوهره فرهنگ ايران را در خود دارد.
در اين بنا، قوس اصلي وسط برج، نمادي از طاق كسري مربوط به دوره پيش از اسلام (دوره ساساني) است و قوس بالايي كه يك قوس شكسته است از دوران بعد از اسلام و نفوذ اسلام در ايران حرف مي زند. رسمي سازي هايي كه بين اين دو قوس را پر مي كند، خيلي ايراني است و من آن را از گنبد مساجد ايران الهام گرفته ام. اساسا تكنيك گنبد سازي در ايران خيلي جالب است و شما در هر مسجدي كه مي رويد، يك چيز تازه اي مي بينيد.
اين را هم بگويم آقاي مهندس ايرج حقيقي كه الان در ايران هستند و مهندس كارگاه برج بودند، يكي از بهترين كساني هستند كه در مورد مرمت شهياد مي توان به ايشان مراجعه كرد.
وقتي مي خواستم اين كار را انجام بدهم، دعا كردم؛ چون مي دانستم كه به تنهايي نمي توانم كاري بكنم. شهياد را ساختم تا بگويم ايران از دوران سخت گذشته مي گذرد و به آينده اي درخشان مي رسد. در اين ترديدي نيست.

حسين امانت برج آزادي را در 24 سالگي طراحي كرد

منبع: www.meemar.blogfa.com

وقتي رسيدم دانشگاه ديدم بچه ها ناراحتن بعد از پرس و جو متوجه شدم استادمون فوت كرده

خيلي ناراحت شدم باورم نمي شد و.......

در همون حين كه بر ميگشتم فكر مي كردم كه هيچكي نمي دونه مرگش كي مي رسه اصلا فكر نمي كرديم استاد با اين سن و سال فوت كند چقدر خوبه قدر ثانيه ها رو هم بدونيم!!

و ايكاش وقتي مي ميريم ) دور از جون شما( ايكاش چند نفر ي باشن بگن خدا بيامرزدش