وسازی مرکب به روسازیی اطلاق میشود که در آن لایه رویه از دو جنس بتن و آسفالت تشکیل شده باشد.
بسته به اینکه لایه بتنی بالاتر قرار گیرد یا لایه آسفالتی، نوع طراحی و اجرای روسازی مرکب متفاوت خواهد بود؛ ولی در متداولترین نوع روسازی مرکب، لایه آسفالتی بالاتر از لایه بتنی قرار میگیرد. در این حالت عموماً یک لایه روسازی آسفالتی با کیفیت مناسب روی روسازی بتنی قدیمی اجرا میشود و هدف ارتقای کیفیت سطح راه میباشد.
قبل از اجرای روسازی آسفالتی جدید، اقداماتی روی دال بتنی انجام میشود؛ چرا که جا به جاییها و تغییرشکلهای دال بتنی در اثر حرارت و تغییرات دما میتواند باعث ترکخوردگی لایه آسفالتی گردد.
چند روش برای طراحی روسازیهای مرکب وجود دارد. اما آنچه که امروزه بیشتر مد نظر قرار گرفته است، استفاده از مدلهای سازهای و روشهای مکانیستیک برای تعیین رفتار و عکسالعملهای سازهای است. استفاده از این روشها دید مناسبتری از رفتار روسازی را در اختیار پژوهشگران قرار میدهد.
منبع:مرکز عمران ایران
